To Top Loading...

Plaatsmaken

Voor het Paleis van Justitie in Arnhem staat een prachtige asymmetrische vitrine. Vroeger werden hier aankondigingen van zittingen op gepubliceerd. De vitrine is vrij toegankelijk voor iedereen. Het is een historisch object, dat zeer de moeite waard is om te behouden voor de stad. Justitie heeft de vitrine opgeknapt en vervolgens is Plaatsmaken benaderd een passend concept te bedenken om de vitrine een herbestemming te geven. De gedachte hier achter is dat het een mooie en onverwachte plek is om met beeldende kunst de aandacht op de vitrine te vestigen.
Er zijn kunstenaars benaderd die een bijzondere kijk hebben op passende thema’s als rechtspraak, straf of berouw. Het werk wordt vervolgens op groot formaat in de ateliers van Plaatsmaken geprint. Ook in 2017 zal Plaatsmaken hier opeenvolgende tentoonstellingen inrichten. 

Plaatsmaken heeft jong talent en kunstenaar Willem de Haan (BEAR, 2017) uitgenodigd om werk te maken voor het Vitrineproject : De Uitspraak. In zijn werk zoekt hij graag waardering en humor op. Zo snijdt hij bijvoorbeeld een kritisch punt aan met een cartooneske, sculpturale, interactieve en soms lachwekkende verbeelding. Humor laat je nadenken. Dit is ook zichtbaar in het werk wat hij voor de vitrine heeft gemaakt. Het thema hiervoor is Too Bad to be True.  Mensen die in aanraking komen met justitie of hier werkzaam zijn, hebben te maken met geluk, ongeluk en/of keiharde waarheden. De Uitspraak van Willem de Haan nodigt bezoekers en werknemers uit tot een humoristische ontmoeting.

 
Vitrine project: De Uitspraak


De Uitspraak, Hester Oerlemans

Voor het vitrine project: De Uitspraak vroegen we Hester Oerlemans een selectie te maken van haar werk.  Hester Oerlemans maakt veelzijdige werken binnen verschillende disciplines, onder andere schetsmatige tekeningen van houtskool. Snelle, karakteristieke lijnen met een eigen handschrift. Ze maakte een kleine selectie van de portretten uit de serie ‘ArtReview Power 100’, een lijst van de meest invloedrijke mensen in de kunstwereld in 2013, onder wie bijvoorbeeld Isa Genzken die nonchalant een sigaret rookt. Doordat de portretten van links naar rechts te lezen zijn vormen ze een geheel, en samen een verhaal. 

De Uitspraak, Rosemin Hendriks

Rosemin Hendriks tekent hoofden.  Ze wil het geen zelfportretten noemen. De  tekeningen hebben allemaal een ander karakter. De ene keer zijn ze in gedachten verzonken, een andere keer  geprikkeld of nieuwsgierig.  Voor de Uitspraak koos de kunstenaar vier hoofden uit die een gezichtsuitdrukking hebben die de emotie in het midden laat. Het is niet duidelijk wat de dames er van vinden. Hiermee legt Hendriks een link naar de onbevooroordeelde rechter die zitting neemt in processen.  Of kun je bij nadere beschouwing de kunstenaar toch betrappen op een bepaalde blik?
 

De Uitspraak, Lisa Vieten

De foto’s die Lisa Vieten (1977) maakt lijken afkomstig te zijn uit een film. Ze vangt de geportretteerden op een moment waarin ze in een bepaalde stemming zijn. Het kan nog alle kanten op. Het zijn vaak licht absurdistische scènes, maar nooit geheel onmogelijk. De kunstenaar onderzoekt de balans tussen deze twee dingen. Wanneer gaat ze te ver?  Voor de Uitspraak maakte Vieten een portret van een kind dat zichzelf de mond snoert. Dit kan naar allerlei zaken verwijzen, maar het zou ook best gebeurd kunnen zijn tijdens een spel. Op de andere foto’s is een ruimte te zien, die in de basis hetzelfde blijft, maar door ingrepen in oppervlak en ruimte toch verandert. Zoals wij onze gezichtspunten aanpassen aan voortschrijdend inzicht. Zoals ook uitspraken van de rechtbank meegaan met de tijd en de veranderende actualiteit. 
 

De Uitspraak, Merlijne Marell

Van woensdag 28 januari tot en met 17 maart is in de laatste aflevering van ons project De Uitspraak werk te zien van Merlijne Marell.  Zij werkte vele maanden aan haar boek ‘Schobbejacques en de zeven geiten’, een eigentijds sprookje over een schurk die van plan is alle lekkere geitjes van Grootmoeder op te eten. Marell schreef en illustreerde het boek zelf, en daarna drukte ze alle exemplaren eveneens zelf in verschillende technieken zoals hoogdruk en zeefdruk.

 

Uiteraard heeft ze de boeken ook allemaal met de hand ingebonden. Het boek is haar eindexamenproject op de Masteropleiding Illustratie op de academie in Gent. Merlijne Marell creëerde met haar geitjes ontroerende wezens die zomaar uit de kool groeien en een ferme grootmoeder die ze met stevige maar lieve hand de juiste weg op helpt. De prints van Merlijne vormen de slotbijdrage van Plaatsmaken aan het project De Uitspraak in de vitrine van het Paleis van Justitie.

De Uitspraak, Joost Bakker

De vierde kunstenaar is Joost Bakker (1977) In de vitrine zijn een viertal prints gebaseerd op tekeningen te zien, waarin de thematiek van de kunstenaar duidelijk herkenbaar is.
Joost Bakker (1977) heeft met zijn potlood al heel wat parallelle werelden geschapen. In ogenschijnlijk bedrieglijk echte settings, zoals een gewoon kozijn met daarbij een vloer, ontdek je dan bij nadere beschouwing een kleine doorgang waar kleine mensjes in- en uitlopen. Een plein heeft opeens een afvoerput, en een stadion wordt door de kunstenaar omgekeerd getekend, zodat het grasveld boven is en de tribunes aflopen naar beneden. En niemand dus iets meekrijgt van de wedstrijd die bovenop wordt gespeeld.

 

In een ander stadion verdringen eenvormige figuurtjes zich om één voor één te pletter te springen. Taal wordt ingezet om letter voor letter een woord te verkennen. Soms komen letters omgekeerd weer terug. Dit is wat Bakker doet: hij kijkt, tekent, denkt na, en de conclusie is precies het tegenovergestelde. Het werk is één grote, vaak wrange anagram van de wereld.
De tentoonstellingsperiode loopt van 25 september tot eind november 2014

Rinke Nijburg

Speciaal voor DE UITSPRAAK maakte Rinke Nijburg een nieuw werk met de raadselachtige titel THE FAUNA OF SHRUNKEN HEADS.
Er zullen weinig mensen zijn die het leuk vinden om voor de rechtbank te moeten verschijnen. Bijna iedereen die gedaagd wordt zal met een steen in de maag en het lood in de schoenen voor de rechter verschijnen. Het is alsof je een meter krimpt. Vandaar de titel SHRUNKEN HEADS of gekrompen hoofden. Maar het leven gaat door en men moet leven met de uitspraak van de rechter. Het woord FAUNA werd afgeleid van de gelijknamige Romeinse vruchtbaarheidsgodin.
Het werk is precies op de maat van de vitrines gemaakt. Er zijn 12 hoofden van 12 mannen te zien waarvan de meesten de ogen gesloten hebben.

 

Je vraagt je als kijker af wat er precies aan de hand is? Waarom zijn het alleen mannen? En waarom sluit een mens de ogen? Berusten deze mannen in hun lot of niet? Wat kun je aan de buitenkant zien van wat zich in een mens afspeelt? Medemenselijkheid en kwetsbaarheid zijn een belangrijke bron in de tekeningen, schilderijen en grafiek van Rinke Nijburg. Hij vindt veel inspiratie in de rijke beeldende tradities van de oude schilderkunst en de oude religies. Ook zijn er duidelijke verwijzingen naar stripverhalen, sprookjes, televisieseries (vooral soaps), hedendaagse verschijnselen als tatoeages en SM, en zaken uit de actualiteit. Nijburg schrijft graag over zijn gedachten.

Frans van Tartwijk

In de vitrine zijn een viertal prints gebaseerd op schilderijen te zien, waarin de thematiek van de kunstenaar duidelijk herkenbaar is. Het werk van Frans van Tartwijk laat zich niet makkelijk vangen in een paar zinnen. Zijn op papier geschilderde figuren hebben echter wel een aantal overeenkomsten: ze zijn in vlotte, rake streken neergezet.

Ze hebben iets ongemakkelijks over zich en stralen dat af naar de toeschouwer. Ze zijn fysiek, soms weerzinwekkend, en twijfelen tussen gewelddadig zijn of gewoon onhandig. Worden soms gereduceerd tot vlees en kleur. Zoals die enorme berg buik die boven een grote onderbroek uitsteekt en je het zicht op de verdere mens ontneemt.

 

Ze bevinden zich, kortom, op het randje van de ervaring. Hoe moet je ze interpreteren? Van Tartwijk legt de vinger op de meest gênante momenten in een mensenleven. Naakt zijn op je sokken na, bijvoorbeeld.
Worstelende mensen met de benen in een vreemde hoek. Dronken dansende naakten, los hangende hoofden op een muur. Het zijn scenes uit een droomtheater, met gevoel voor humor en zeker ook met pijnlijke momenten. De kunstenaar schuurt langs thema’s als geweld, dood en het leven zelf als theatrale voorstelling.

Anya Janssen

Het schilderkunstig oeuvre van Anya Janssen kan gelezen worden als een verzameling van verhalen en portretten, waarbij de kunstenaar zich altijd intensief tot het onderwerp verhoudt. Zo leidde haar fascinatie voor  grensgebieden tot het maken van het project ‘The House’ (vanaf 2014). Een plek  waar goed en kwaad, schoonheid en verval elkaar ontmoeten. 
In dit project gaat Janssen, aan de hand van (gemeente)archieven, interviews, oude foto’s, en zelfs met een Schots ‘medium’ op zoek naar de levens van de vorige bewoners van het landgoed waar Janssen zelf woont.

 

Oorspronkelijk woonde er in de villa op dit landgoed een rijke Arnhemse familie, daarna was het een klooster van de orde van ‘Zusters van liefde’, en aansluitend een SS-hoofdkwartier. De  villa werd in 1944 volledig gebombardeerd. 
Anya Janssen concentreert zich op de geschiedenis van deze plek, vanuit de gedachte dat herinneringen en gebeurtenissen blijven rondwaren. In haar schilderijen krijgt deze reconstructie op een subtiele manier vorm.



Projectbureau Beeldende kunst

Grind the Gap | When crafts and technology merge

Grind the Gap | When crafts and technology merge

Deelnemende vormgevers: Nick Liefhebber, Gilles de Brock, Harmen Liemburg, Amy Whittle, RAW Color, Viktor Hachmang, Barry van der Rijt, Catalogtree en Jaap Kroneman.
Een Goed Boek 2017

Een Goed Boek 2017

Op 28 november organiseren OPA, CASA en Plaatsmaken het event Een Goed Boek 2017 in Showroom Arnhem (Kleine Oord 177, Arnhem).

Filmportret Herman Gordijn i.o. MORE

Filmportret Herman Gordijn i.o. MORE

Vanaf 25 juni is in Museum More de grote tentoonstelling 'het niet-perfecte is perfect' van Herman Gordijn te zien. In opdracht van More maakte Plaatsmaken een filmportret.

Oogmerk

Op 13 december 2016, liet Plaatsmaken in het Filmtheater Focus de nieuwe reeks Oogmerk films zien. Plaatsmaken presenteerde eind 2015 de eerste veertien kunstenaars portretten. In totaal zijn er nu achttien portretten met als nieuwkomers Rob Sweere, Louise te Poele, Marten Hendriks en Cees Andriessen. Van iedere film is zowel een drie- als tien minuten versie beschikbaar.

Extraplaats

Op initiatief van Plaatsmaken vindt er momenteel een samenwerkingsproject plaats tussen Extrapool  (Nijmegen) en Plaatsmaken.

Masterclass zeefdruk op textiel

Masterclass zeefdruk op textiel

Paapje is een merk voor handbedrukte stoffen dat deel uitmaakt van de Nederlandse Textielhistorie. Aan de hand van het stoffenarchief wordt de techniek van Paapje besproken.
Tijdens de masterclass kan je gaan drukken met historische Paapjemotieven. Daarnaast kan je ook je eigen dessin ontwerpen, direct op een zeefdrukraam. Drukken op rapport, kleuren maken en archiveren zijn onderdelen die tijdens de masterclass aan bod komen.

Deze workshop maakt onderdeel uit van het Arnhem Fashion Festival.
Projecten archief »