In het werk van Wouter van Riessen (1967) staan eveneens koppen centraal. Van Riessen gebruikt vaak zichzelf als uitgangspunt. Zijn eigen gestalte, lang, mager en met grote lichte ogen, is meermaals te herkennen in zijn werk. Hij speelt met koppen uit sprookjes of kinderverhalen zoals Jan Klaassen, Pinokkio, Kermit de Kikker en Barbapapa. Hij onderzoekt de vele gelaatsuitdrukkingen en de betekenis daarvan in zijn foto’s, tekeningen en schilderijen. De gezichten zijn op te vatten als verschillende manifestaties van het ‘zelf’. Vaak is er zelfs sprake van een soort van ‘groepsportret,’ met verbeeldingen van poppen, maskers en ook de kunstenaar zelf. Het zelfportret wordt hier opgerekt als een verbeelding van een binnenwereld door middel van verschillende karakters.
Van Riessen speelt een voortdurend rollenspel met identiteiten en bijbehorende verlangens. Hierin gaat de kunstenaar beslist niet lichtvaardig te werk.
Geboren Bloemendaal 1967