De grote tekeningen van Trijn Romein weerspiegelen een mentale wereld. Ze gaan over eenzaamheid, identiteit, alledaagse banaliteiten en merkwaardige details. Een lege kapsalon bijvoorbeeld, een verveeld meisje dat met de benen omhoog op een bank ligt. Achtergebleven stoelen. Het zijn figuratieve tekeningen in zwart-wit. Ze houden afstand tot de kijker, geven hun werkelijke bedoeling niet makkelijk prijs. Die moet je zelf zoeken. En dat maakt het werk confronterend. Want wat je erin ziet, welk verhaal je erin vermoedt, het gaat uitsluitend over jou.
Geboren 1963