AD GERRITSEN

Geboren Arnhem 1940
Woonplaats Heveadorp

Het werk van Ad Gerritsen (1940) behoort tot het collectief geheugen van Arnhem. Zijn messscherpe tekeningen en schilderijen vertellen de verhalen die de toeschouwer er zelf op projecteert. Die verhalen kunnen van alles zijn: het doet eigenlijk niet ter zake. Mensen kijken tenslotte louter vanuit hun eigen geschiedenis naar de dingen Gerritsen zorgt alleen voor het kader. Voor hem is het belangrijk dat er een verrassing in het werk zit, een kleur die je niet had verwacht, of een detail dat zomaar een andere draai aan de voorstelling geeft. Het werk van Gerritsen is onontkoombaar, zowel fysiek als voortkauwend in je gedachten als je het eenmaal hebt gezien. Tegelijkertijd is het ongrijpbaar. Het is als een laaghangende wolk boven de stad. Uiteindelijk kom je altijd wel een keer iets van de kunstenaar tegen: in een overheidsgebouw, het museum, bij mensen thuis. Stuk voor stuk hebben de geportretteerden iets ongemakkelijks; ze kijken ongelukkig, nors, onverschillig, hysterisch of opgewonden. Ze ondergaan hun lot gedwee. Ze plooien zich in de onmogelijke poses die de kunstenaar hen heeft toebedacht omdat ze bijvoorbeeld misschien wel dood zijn.
Sinds jaren gebruikt de kunstenaar tijdschriften als inspiratiebron. Hij lakt dingen weg rondom foto’s, zodat een vervreemd beeld ontstaat. Een gekke kop in een zwarte zee. Een open mond in een suggestieve mantel van verf.